خلاصه این بار که برای خرید لباس رفتم صدای سوت زیبای و ریتمیکی  از ته کوچه می امد و کم کم به مردی رسیدم که بدون هیچ وسیله ای و فقط با لبهای خود سوت میزد و راه میرفت و با دستش نت ها رو بصورت فرضی اجرا میکرد !  کم کم مردم دوره اش کردند و موبایل ها رو بیرون آوردند و مشغول عکسبرداری و فیلمبرداری شدند . این جناب سوت زن مدالها و  مدارج و افتخاراتش را در دست داشت که شامل بود از یک صفحه از روزنامه همشهری که عکس او را با تیتر : صدای سوت می آید !  در دست داشت و در دست دیگرش یک تابلو متشکل از دو بخش شاد و غمگین بود  که در عکس های زیر کاملا مشخص است ! نکته جلب تر لیست آهنگ ها در زیر هرکدام از کلمات شاد و غمگین بود ! مثلا مردم می توانستند انتخاب کنند که اهنگ چارلی چاپلین را با سوت اجرا کند !

بعد از اجرای هر آهنگ هم مشابه خواننده های روی سن تعظیم میکرد به جمعیت و تشکر میکرد و توضیحاتی درباره سختی کارش میداد و اگر کسی پولی چیزی هم میداد تشکر میکرد.

طبق گفته خودش :

سوت زدن کار آسانی نیست و نفس بسیار میخواهد !

میگفت هر چند روز یکبار از تهران تا ساری را با دوچرخه طی میکند

میگفت ۵۲ آهنگ معروف را قادر است بصورت سوت زدن اجرا کند (که چارلی چاپلین را به زیبایی اجرا کرد و من هم  فیلمبرداری کردم)

در ضمن اجرای آهنگ   بصورت پانتومیم حرکات مربوط به آن آهنگ را هم اجرا میکرد !

خلاصه این هم یک نوع کسب درآمد بود که البته زیر گرمای طاقت فرسای تابستان کار بسیار مشکلی بود ولی فقر این چیزها را نمیفهمد  وباز هم باید گفت گلی برجمال این آقا سوتی که حداقل به سمت موادفروشی و کارهای غیر قانونی که این روزها به خاطر مسائل بغرنج اقتصادی جامعه به شدت افزایش پیدا کرده   نرفته است ...